|
|
| Matryca CCD |
|
Matryca CCD została wynaleziona w 1970 przez W. S. Boylei i
G. G. Amelio. Jej powierzchnia podzielona jest na niewielkie obszary zwane pikselami.
Światło padając na poszczególne piksele matrycy CCD powoduje gromadzenie w nich ładunków
elektrycznych, a jego ilość jest proporcjonalna do natężenia padającego na matrycę światła.
Ładunki przekazywane są do odpowiednich rejestrów odczytu. w przetworniku analogowo-cyfrowym
sygnał elektryczny zmieniany jest na postać cyfrową. w ten sposób dostajemy informacje o
jasności obrazu.
Rozpoznanie kolorów odbywa się dzięki zastosowaniu filtrów barwnych.
Poszczególne piksele matrycy po zasłonięciu ich filtrami wrażliwe są na podstawowe kolory
(czerwony, zielony lub niebieski). Na podstawie danych o udziale procentowym kolorów
podstawowych uzyskiwana jest informacja o kolorze punktu.
|
|
|
 |
|
| Matryca CCD |
|
|
